پست ، متوسّط و عالى . و ظاهرا ميل به طرف درجهء پائينتر سزاوارتر و بهتر است [ 1 ] تا در قيامت در زمرهء سبكباران در آيد . چهارم - آنكه آنچه را از حلال كسب مىكند به مصرف حقّش خرج كند و در غير حقّش صرف نكند ، كه گناه به دست آوردن از غير حلال و خرج كردن در غير حق يكسان است . پنجم - آنكه نيّت خود را در گرفتن و ترك نمودن و انفاق و امساك خالص كند ، پس آنچه را به دست مىآورد براى استعانت در جهت هدف آفرينش خود بگيرد ، و آنچه را ترك مىكند براى زهد و بىميلى به آن و كوچك شمردن مال و اجتناب از وزر و گرانبارى باشد ، كه اگر چنين كند وجود مال به او زيانى نمىرساند . امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « لو انّ رجلا أخذ جميع ما في الارض و أراد به وجه اللَّه فهو زاهد ، و لو ترك الجميع و لم يرد به وجه اللَّه فليس بزاهد » . « هر گاه مردى همهء آنچه روى زمين است به دست آورد و در آن نيّت قرب به خدا داشته باشد او زاهد است ، و اگر از همه دست بردارد ولى براى خدا نباشد زاهد نيست » . پس سزاوار است كه مؤمن انگيزهء همهء كارهايش تقرّب به خدا باشد تا همهء آنها عبادات به حساب آيد ، كه دورترين اعمال از عبادت خوردن و آميزش كردن و قضاى حاجت است ، ولى همين كارها اگر به قصد انجام تكليف باشد عبادت است . پس هر كه از مال به قدر نياز خود و در طريق دين به دست آورد و زائد آن را به برادران مؤمن بذل كند در حقيقت از مار پادزهرش را گرفته و از زهرش پرهيز كرده است و بسيارى مال به او زيانى نمىرساند . و لكن اين كار ميسّر نمىشود مگر براى كسى كه علمش بسيار و قدمش در دين استوار باشد . امّا عامى جاهل

--> [ 1 ] و شايد گرايش به درجهء متوسط بهتر است تا از خطرها و آفات نيازمندى و بينوائى ايمن باشد . م .